Magandang araw sa iyo,

Sana mabuti ang kalagayan mo,

Kung mababasa mo man ito,

Maalala mo sana ako, kaibigan ko.

 

Noong ako ay bago,

Walang pagsidlan ang saya mo.

Kinaiinggitan ka ng iyong mga kaibigan,

Dahil ikaw ang may pinakamagandang laruan.

 

Ngunit unti-unti kang nagbago,

Dati ako ang iyong paborito,

Ngayon, kung saan-saan iniiwan,

Nakalimutan ng linisin at bihisan.

 

Naalala ko noong nakaraang lingo,

Tinaggal mo binti, braso at aking ulo,

Buti nalang nakita ako ng iyong nanay,

Kung hindi ako’y natapon na sa basurahan.

 

Lagi mo na akong sinasaktan,

Pilik mata ko’t buhok isa-isa mong tinatanggal,

Buhok ko’y di mo man lamang masuklay,

Pinabayaan mo na ako aking kaibigan.

 

Sa kabila ng lahat,

Ako sa iyo’y nagpapasalamat,

Ako’y inalis sa salamin na bilangguan,

Ipinakita kagandahan ng kapaligiran.

 

Isa lamang ang pakiusap ko,

Na ako’y ingatan mo,

Pahalagahan mo ako,

Kagaya ng pagpapahalaga at pagmamahal ko sayo.

 

 

 

Paalala: Ang tulang ito ay kasali sa 2011 Saranggola Blog Awards sa kategoryang “Tula.”

Sponsor:

Comments
  1. JH Alms says:

    maganda ang pakakalahad mo ng munting hinaing ng isang “manika”.. galing..

  2. -=cuteberl=- says:

    nice poem… reminding to take good care of the toys that we have… God bless.

  3. bagotilyo says:

    ang emo ng laruan..

    hehhehe.

    siguro yan ang hinaing ng lahat ng laruan sa mga bata.
    😀

    clap!clap!

  4. mrlagado says:

    JH Alms, Cuteberl, Bagotilto..maraming salamat po.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s